Inspirerend wandelweekend vxf3xf3r vrouwen dxf3xf3r vrouwen!
Walk for Women is een inspirerend wandelweekend voor alle vrouwen van Nederland. Iedereen die van wandelen houdt (geen extreme afstanden!) kan meedoen. Je kunt je individueel inschrijven, maar ook samen met zusjes, moeder, dochters, buurvrouwen, vriendinnen, collegax92s, etc.

Sponsor-event voor Afrikaanse moeders
Walk for Women is een sponsor-event. Elke deelnemer brengt minimaal 600 euro (meer is natuurlijk welkom!) bij elkaar voor het werk van Cordaid Memisa in Tanzania voor zwangere vrouwen, jonge moeders en hun babyx92s. Afrikaanse vrouwen willen hetzelfde als Nederlandse vrouwen: een gezonde zwangerschap, een bevalling zonder grote risicox92s en een gezonde baby! Wie meedoet aan de Walk for Women maakt deze voor ons zo vanzelfsprekende zaken xf3xf3k bereikbaar voor Tanzaniaanse vrouwen!

Walk for Women in het kort:

• driedaags wandelweekend rondom Haarlem en Bloemendaal
• 9, 10 en 11 september 2011
• vrijdag: avondwandeling (10 km)
• zaterdag: wandeling door Kennemerduinen (25 km)
• zondag: Boulevard- en strandwandeling (10 km)
• feestelijke finish op zondagmiddag: kinderen lopen het laatste stukje van de Blote Voetenloop over het strand mee!
• overnachtingen en extra avondprogramma in het gezellige basiskamp
• iedere Walking Woman brengt 600 euro aan sponsorgeld voor Cordaid Memisa bijeen
• ieder Walking Women betaalt 75 euro inschrijfgeld

 Meer info op: www.walkforwomen.nl

Op sommige plekken in de Hoorn van Afrika heeft het al sinds meer dan een jaar niet of nauwelijks geregend. Mensen dreigen hun kuddes en daarmee hun inkomstenbron te verliezen. Voedseltekorten drijven de prijzen op. Tienduizenden mensen zijn voor de honger op de vlucht en volledig afhankelijk van noodhulp. Het aantal mensen dat te kampen heeft met ondervoeding is veel hoger dan normaal. Als 15% van de bevolking ondervoed is, dan spreekt de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) van een noodsituatie. In het gebied ligt dit percentage veel hoger, namelijk tussen de 20% en 30%. In de kampen in Kenia, waar de Somalische bevolking massaal naartoe trekt, is dat zelfs 45%.

Droogtes zijn anders dan andere natuurrampen x96 zoals aardbevingen en tsunamix92s. Droogtes leiden op een sluipende, minder opvallende manier tot humanitaire dramax92s. De combinatie van droogte, stijgende voedselprijzen en conflict is een dodelijke combinatie en kinderen lopen het grootste risico slachtoffer te worden van deze situatie.

Waarom een actie voor de Hoorn van Afrika?

Een aantal van de deelnemende organisaties van de SHO is al actief met hulpverleners die hulpprogrammax92s en preventieve maatregelen verzorgen in het gebied de Hoorn van Afrika. Vanuit deze hoek is de noodklok geluid. De Deelnemers van de Samenwerkende Hulporganisaties zijn hierna, gezien de schrijnende crisis situatie, overgegaan tot het gezamenlijk actievoeren voor Giro555. Hiermee kunnen ze hun werk met grote urgentie uitbreiden met noodhulpactiviteiten. Rekening moet worden gehouden met een ernstige crisis die nog maanden gaat duren.

Het is overigens niet rexebel om te denken dat alle ellende met een SHO-actie kan voorkomen worden. De deelnemende organisaties kunnen met de opbrengsten van Giro555 niet alle rampspoed voorkomen, maar wel de schade beperken.

Wat wordt er met uw geld gedaan?

Met de opbrengsten van Giro555 wordt medische hulp geboden in de vluchtelingenkampen, en voor water en voedsel gezorgd. De situatie in de Hoorn van Afrika is voor velen met gewoon voedsel niet meer op te lossen. Voor mensen met zware ondervoeding is therapeutische voeding nodig. Buiten de kampen worden noodhulpmaatregelen getroffen zoals: met tankwagens water naar dorpen brengen, voedsel- en waterbonnen distribueren, het verkleinen van de getroffen kuddes door vee tegen een redelijke prijs op te kopen, het vee te laten slachten en het vlees te verdelen.

Het verhaal van de tweejarige Tipen

Elaar Tipen is twee jaar en woont in het dorpje Kerio in de provincie Turkana in het noorden van Kenia. Borstvoeding was het enige voedsel wat hij kreeg. Zijn moeder is onlangs overleden. En daarmee begon voor Tipen het overleven. Tipen wordt nu verzorgd door zijn oma. Die geeft hem thee en water te drinken. Soms geeft ze hem palmboomzaden, maar die zijn schaars. Het resultaat? Tipen is ernstig ondervoed en krijgt niet de zorg die hij nodig heeft

Cordaid voert sinds 1995 de campagne voor de Bisschoppelijke Vastenaktie Nederland. Dat betekent dat Cordaid de campagne coxf6rdineert en ervoor zorgt dat met de opbrengsten kleinschalige projecten van kerken en kerkelijke organisaties in ontwikkelingslanden worden gesteund.

In 2010 vierde Vastenaktie zijn 50-jarig jubileum
De jubileumcampagne stond in het teken van Malawi, waar boeren door de klimaatverandering steeds meer last krijgen van extreme weersomstandigheden: aanhoudende droogte, maar ook hevige overstromingen. Meer dan 900 parochies in Nederland organiseerden activiteiten om hier aandacht voor te vragen en geld in te zamelen voor de boeren in Malawi en voor 35 eigen, kleinschalige projecten in Afrika, Latijns-Amerika en Azixeb. Tijdens de Vastentijd (van 17 februari tot 4 april 2010) werden door 5000 vrijwilligersgroepen in het land tal van activiteiten georganiseerd, zoals inhoudelijke bezinningsavonden, informatiestands en Vastenaktiemaaltijden met als doel mensen te betrekken bij de actie. In totaal was in 2010 de opbrengst 5.004.000 euro.

Hieronder nog eens het filmpje over de Vastenaktie 2010:

De Samenwerkende Hulporganisaties (SHO) luiden de noodklok voor de situatie in de Hoorn van Afrika. In delen van Kenia, Ethiopixeb en Somalixeb is door het uitblijven van twee regenseizoenen al sinds vorig jaar sprake van zeer ernstige droogte en de verwachting is dat regen nog lang zal uitblijven. Hierdoor worden miljoenen mensen door hongersnood getroffen, de ergste hongersnood in 60 jaar.

De deelnemende organisaties van de SHO zijn al actief met hulpprogrammax92s en preventieve maatregelen en breiden hun werk met grote urgentie uit met noodhulpactiviteiten. Zij gaan uit van een ernstige crisis die nog maanden gaat duren. Grootschalige en langdurige hulp is nodig. 23% van de mensen is ondervoed en bij 15% ondervoeding is sprake van een ramp. 

Tienduizenden mensen zijn voor de honger op de vlucht. Vanuit Somalixeb trekken dagelijks duizenden mensen de grens over, naar opvangkampen in Kenia en Ethiopixeb. De kampen zijn door een toestroom van inmiddels 2100 vluchtelingen per dag overvol en er zijn grote tekorten. Kinderen zijn het meest kwetsbaar en komen ondervoed en uitgedroogd aan in de kampen.  

De nomadische veehouders in de getroffen gebieden migreren met hun kuddes naar die gebieden waar nog te grazen valt en zijn wanhopig op zoek naar water. De overgebleven graasgronden raken uitgeput en onderlinge conflicten dreigen. Er is veel druk op de waterputten en veel wateropslagbekkens staan droog.  

De SHO vragen meer aandacht van de media en het publiek voor deze grote ramp.

De SHO stellen vanaf heden Giro 555 open voor donaties en bereiden een grootschalige fondswervende actie voor.

Deelnemers van de SHO zijn: Cordaid Mensen in Nood, ICCO & Kerk in Actie, Nederlandse Rode Kruis, Oxfam Novib, Save the Children, Stichting Vluchteling, Tear, Terre des Hommes, UNICEF Nederland en World Vision.

Het centrale sacrament voor katholieken is de Eucharistie. Het is het symbool van het leven van Jezus. Een leven van breken en delen met anderen om zo een gemeenschap van mensen  te maken. Het toont het leven dat God voor heeft met de mensen. Christenen zijn geroepen om deze God te verkondigen en dat doen zij door in navolging van Jezus te breken en te delen. Verbindingen leggen met anderen, in plaats van afstand scheppen. De Eucharistie wordt een offer genoemd. We bieden wat we hebben aan God. Dat offeren doen we ook als we onze tijd, ons geld en onze talenten inzetten voor anderen. Een offer dat God aanneemt en ons teruggeeft in de blijvende aanwezigheid van Jezus in de Eucharistie, maar ook als nieuw begin voor een wereld die verlost wordt van lijden, van het kwade.

God is en blijft een mysterie voor ons. Hij vormt het niet zichtbare deel van de werkelijkheid. Voor velen is dat onvoldoende, het is niet zichtbaar, niet controleerbaar. Maar is het daarom ook minder waar? Goed en kwaad zijn ook niet altijd zichtbaar, maar ieder voelt automatisch aan waar de grens ligt. Waar goed overgaat in kwaad. Katholieken voelen dat God is waar het goede is, waar de liefde is. Dat voelen ze zo sterk dat voelen weten wordt. Jezus heeft ons geleerd dat God ook daar is waar goed wordt gedaan, waar mensen klaar staan voor elkaar om te steunen en te helpen. Dat heet diaconie.

Het helpen van zieken, armen, eenzamen, vluchtelingen, hulpzoekenden. Gewoon de handen uit de mouwen steken om te helpen. Ieder voelt aan wanneer dat moet, bij wie dat moet en hoe dat moet. Ieder weet dat je dan moet handelen.
Praten, steunen, geld geven, boodschappen doen, schoonmaken, een rondje wandelen, een luisterend oor bieden, eten geven, een kaartje sturen. Mensen dicht bij huis kunnen op honderden manieren worden geholpen. Je weet wie, en je weet hoe. Je moet het alleen doen.

Mensen in arme gebieden op aarde kun je ook helpen. Met geld, met ideexebn, met bidden, met praten, met schrijven naar hun regeringen of naar onze regering. Solidariteit. Je weet voor wie en je weet hoe. Je moet het alleen doen.

De caritascollecte in de vijf  parochies binnen onze gemeente in het weekend is volledig bestemd voor de Zondag voor Diaconie. Ter ondersteuning van die organisaties en die mensen die ook voelen en weten, maar ook gewoon doen.
Een helpende hand bieden dichtbij xe9n veraf.

Zundert kent broeder Gerard. Broeder Gerard is missionaris. Al eeuwenlang trekken missionarissen zoals hij de wereld in om mensen te ondersteunen in getroffen gebieden. Gexefnspireerd door hun geloof zetten ook nu nog honderden missionarissen en lekenmissionarissen zich in Afrika, Azixeb en Latijns-Amerika in voor mensenrechten, onderwijs, gezondheidszorg en maatschappelijke opbouw.

De Pinksteractie van de Week Nederlandse Missionaris met het thema "achter het masker van Brazilixeb" vertelt dit jaar het verhaal van de landloze boeren in het Noordoosten van Brazilixeb. Het verhaal van de hardwerkende vrouwen die onder erbarmelijke omstandigheden hun gezin proberen te onderhouden. En in het bijzonder het verhaal van de missionarissen en missionair werkers die de lokale bevolking bijstaan in hun strijd tegen armoede en uitsluiting . Zoals het verhaal van de 57-jarige missionaris Jan Rietveld die al tientallen jaren werkt in Brazilixeb. Hij is de oudste zoon uit een Brabants gezin van acht kinderen. Na een landbouwstudie en zijn priesteropleiding vertrok hij naar Brazilixeb. Zijn parochie was een verzameling dorpen in

een droge, dorre streek met manshoge stekelige struiken. hij start een project gericht op een beter bestaan met irrigatiewerken,geiten en schapenteelt, huizenbouw, naaicursussen, gezondheidszorg, studiebeurzen en het bouwen van watertanks. Het is een succesvol project dat er inmiddels toe heeft geleid dat de boeren met succes hun grond kunnen verbouwen. Volgens Jan Rietveld is het voordeel van missionarissen, die jarenlang op dezelfde plaats wonen, dat ze de goede leiders in een gemeenschap weten te vinden. Vaak eerder dan ontwikkelingsadviseurs die na een kort bezoek een rapport op kantoor schrijven.

In de 25 jaar dat Jan Rietveld in Brazilixeb werkt, schreef hij elk jaar twee forse brieven over zijn

werk, maar vooral over de mensen met wie hij werkt. De meest kenmerkende passages uit

deze brieven zijn terug te vinden in het boekje "Ik doe mijn deel", naast andere verhalen van andere missionarissen. U kunt dit boekje bestellen voor x8015 en zo het werk steunen van de Week Nederlandse Missionaris. U kunt uiteraard ook helpen door gul te geven in de collecte,.

In het komende Pinksterweekend zal de Caritascollecte in onze parochies worden gehouden voor de Week Nederlandse Missionarissen. Mensen als broeder Gerard en Jan Rietveld maken een groot verschil. Samen met hen kunnen we laten zien dat we solidair blijven met de velen die zich in dienst stellen van de onderdrukten in de Derde Wereld. Open xfaw hart en steun hen !

Alles achterlaten, omdat je moet vluchten voor een burgeroorlog, aardbeving, overstroming of hongersnood. Wij kunnen het ons nauwelijks voorstellen.

Cordaid Mensen in Nood helpt mensen die hun huis, bezittingen, familie en vrienden kwijt zijn. Vaak hebben ze zelfs geen water om hun dorst te lessen. Ze verstrekken daarom tenten, dekens, voedselpakketten, drinkwater, medicijnen en vaccinaties en blijven net zo lang in het gebied totdat slachtoffers en vluchtelingen weer zelfstandig verder kunnen.

Na een ramp wordt zo snel mogelijk de watervoorziening hersteld. Het streven is vijf liter water per persoon per dag om te drinken en te eten. Maar men doet meer. Zoals het uitdelen van noodvoedselpakketten. Deze bestaan uit graan, bonen, olie, zout en vaak ook suiker. Snelle medische hulp voorkomt de uitbraak van ziektes. Zonder medische hulp na een ramp is het aantal mensen dat ziek wordt en sterft zelfs vier maal zo groot als anders. De medische noodhulp richt zich vooral op de meest kwetsbare groep: kinderen en ouderen. Mensen in Nood zorgt dat er snel medicijnen beschikbaar zijn en richten noodklinieken in.

En ook voor onderdak wordt gezorgd als de nood echt hoog is. Vaak gaat het om goedkope noodoplossingen. Zo houden moddermuren de kou buiten. En in warme gebieden wordt een eerste onderkomen gemaakt van plastic zeilen, takken en gras.

Een ongeluk komt nooit alleen, en bij een ramp kan dat desastreus zijn. Gelukkig zijn er organisaties die omzien naar mensen. Mensen in Nood. Deze organisaties hebben hulp nodig. De caritascollecte in het weekend van 21 en 22 mei is in onze parochies bestemd voor het werk van Cordaid Mensen in Nood. Help hen helpen.

Het woord kapel is afgeleid van het Latijnse cappa. Het betekent mantel en verwijst naar de mantel van Sint Martinus van Tours. Deze heilige gaf zijn halve mantel weg aan een arme. Deze halve mantel werd later een relikwie en de ruimte waarin de mantel werd bewaard ging capella of kapel heten. Van relikwiebewaarplaats veranderde de functie in bedehuis.
Maar in zekere zin is een kapel, zeker kapellen zoals in de beide woonzorgcentra in onze gemeente, Rijserf en De Willaert, nog steeds als een beschuttende mantel voor de bewoners.
Ze vinden er hun momenten van rust en bezinning. Kunnen even een adempauze nemen als het leven te snel gaat. Vinden er troost bij Maria voor hun verdriet en pijn. Vinden er hoop in de blijde boodschap van de verrezen Christus. En men vindt beschutting bij elkaar. Alle bewoners in een woonzorgcentrum leven samen in een groot huis. Ze vormen samen een grote gemeenschap en dat samenzijn wordt kracht bijgezet tijdens de wekelijkse eucharistievieringen.

En zoals Sint Martinus zijn mantel, zijn cappa, deelde, zo delen de bezoekers van de kapel het leven met elkaar.
In beide kapellen vinden wekelijks vieringen plaats. Alle details daarover vindt u in de kerkberichten. Dat deze voorziening bestaat voor mensen afkomstig uit de vijf kerkdorpen in onze gemeente is dankzij het kapelfonds van de Stichting Margriet van de Laer. En nog steeds wordt uit dit kapelfonds wordt ook het onderhoud van de kapellen bekostigd.

De caritas-collecte in het weekend van 7 en 8 mei is volledig bestemd voor het kapelfonds en wordt dan ook van harte bij u aanbevolen, zodat onze oudste inwoners nog lang een plaats mogen hebben voor gebed, rust en bezinning als een beschermende mantel voor de ziel.